Mansaku Nomura

Urodzony w 1931 roku. Posiadacz ważnego niematerialnego dobra kultury (żywego skarbu narodowego). Zasłużony dla kultury. Członek Japońskiej Akademii Sztuki. Odznaczony Orderem Kultury. Studiował pod okiem swojego dziadka, nieżyjącego już Nomury Mansai I, i ojca, nieżyjącego już Nomury Manzo VI. Ukończył Wydział Literatury Uniwersytetu Waseda. Kieruje grupą „Mansaku-kai”. Jego dostojny kunszt, łączący lekkość i skrupulatność ekspresji z głębokim uczuciem, stanowi jeden z najwspanialszych przykładów Kyogen. Przyczynił się do rozpowszechnienia Kyogen zarówno w Japonii, jak i za granicą. Był profesorem wizytującym na Uniwersytecie Hawajskim i Uniwersytecie Waszyngtońskim. Przez wiele lat pracował nad sekretnym dziełem „Tsurigitsune”, prezentującym szczyt techniki Kyogen, i zdobył za nie główną nagrodę na Festiwalu Sztuki. Otrzymał również liczne inne nagrody, w tym nagrodę Kanze Hisao Memorial Hosei University Nō, nagrodę Matsuo Performing Arts Award, nagrodę Kinokuniya Theatre Award, nagrodę Japońskiej Akademii Sztuki, medal Purpurowej Wstążki, nagrodę główną Tsubouchi Shoyo, nagrodę Asahi Prize, nagrodę Hasegawa Shin Award, Order Wschodzącego Słońca, Złote Promienie z Rozetą, nagrodę Chunichi Culture Award, nagrodę New York Japan Society Award oraz nagrodę NHK Broadcasting Culture Award. Jako artysta Kyogen często podejmował nowe wyzwania, takie jak występy w spektaklach „Pierrot Lunaire”, „The Meridian Festival”, „Akie”, „The Boasting Samurai”, „Atsushi – The Tale of the Mountain Moon and the Master” oraz „The Ballad of Narayama”, kładąc podwaliny pod obecny dobrobyt Kyogen. W 2025 roku ukazał się film „Sześć twarzy” (w reżyserii Isshina Inudo), który dokumentował ponad dziewięćdziesiąt lat jego kariery w tej dziedzinie.

Mansai Nomura

Urodzony w 1966 roku. Studiował pod okiem swojego dziadka, Manzo Nomury, zmarłego przedstawiciela szóstego pokolenia, i ojca, Mansaku Nomury. Posiada status Ważnego Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego. Ukończył Wydział Muzyki Uniwersytetu Sztuk Pięknych w Tokio. Założyciel teatru „Kyogen Gozaru no Za”. Bierze udział w licznych przedstawieniach Kyogen i Nōh, zarówno w kraju, jak i za granicą, przyczyniając się do ich popularyzacji. Występuje również we współczesnych sztukach teatralnych, filmach i serialach telewizyjnych, a także reżyseruje dzieła wykorzystujące techniki klasyczne, w tym spektakle teatralne „Atsushi – Sangetsuki/Meijin-den –”, „Shigosen no Matsuri”, „Hamlet”, „Nōh/Kyogen 'Pogromca Demonów'” i „Cesarz Wschodzącego Słońca”. Jest jedną z czołowych postaci kształtujących współczesną kulturę i sztukę japońską. Laureat licznych nagród, w tym nagrody Arts Festival Newcomer Award i Excellence Award, nagrody Ministra Edukacji, Kultury, Sportu, Nauki i Technologii dla Nowych Artystów, nagrody Asahi Performing Arts Award, nagrody Kinokuniya Theatre Award, nagrody Mainichi Art Award Senda Koreya Award, nagrody Kanze Hisao Memorial Hosei University Noh Award, nagrody głównej Matsuo Performing Arts Award oraz nagrody głównej Tsubouchi Shoyo Grand Prize. Profesor wizytujący na Uniwersytecie Sztuk Pięknych w Tokio i w Kolegium Sztuki Uniwersytetu Nihon. Dyrektor kreatywny i artystyczny Sali Muzycznej Prefektury Ishikawa. Prezes Japońskiego Stowarzyszenia Publicznych Obiektów Kultury.

Streszczenie

FukuyamabushiFukuroyamabushi

Zaniepokojony o młodszego brata, który dziwnie się zachowuje od powrotu z gór, starszy brat udaje się do górskiego ascety z prośbą o modlitwę. Gdy asceta bada brata i zaczyna się modlić, brat krzyczy z pustym spojrzeniem. Po dochodzeniu okazuje się, że brat zrobił psikusa gnieździe sowy w górach. Wierząc, że sowa go opętała, asceta żarliwie się modli, ale objawy tylko się nasilają. I wreszcie… To zabawny spektakl z niezapomnianym dźwiękiem pohukiwania sowy. Dźwięk pohukiwania sowy może utkwić w pamięci wszystkich widzów.

Sumo komarówKazumou

Feudalny pan wysyła swojego sługę, Taro Kaję, aby znalazł nowego sługę. Duch komara z Moriyamy w prowincji Omi, który przybrał ludzką postać, aby udać się do stolicy i pożywić się ludzką krwią, przypadkowo przechodzi obok. Nieświadomy jego prawdziwej natury, Taro Kaja przyprowadza ducha komara z powrotem. Słysząc, że jego nowy sługa jest utalentowany w zapasach sumo, zachwycony pan chce, aby wziął udział w zawodach, ale nie znajdując przeciwnika, niechętnie sam staje do walki z duchem, tylko po to, by zostać ukąszonym przez komara i poczuć zawroty głowy. Zdając sobie sprawę z prawdziwej tożsamości ducha, pan wyciąga coś, co pozwoli mu wygrać… To prawdziwie dziwaczna historia ludzkiego feudała i ducha komara uprawiających zapasy sumo. Zwróć uwagę na ruchy swobodnego pana i ducha komara, których cechy są wyolbrzymione, by przypominać komara.